Ustępujący prezydent Ukrainy, Wiktor Juszczenko, rzutem na taśmę zdążył jeszcze pośmiertnie nadać Stepanowi Banderze tytuł bohatera narodowego. Wzbudziło to liczne protesty polskich kresowiaków. Kim był Stepan Bandera i Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów, której przewodził?

Polacy Online - Portal Polaków w UK >>

CZĘŚĆ DRUGA: UPA mordowała bez litości >>

Krwawe sceny z rzezi na Wołyniu z 1943 roku i z lat późniejszych na południowo-wschodnich kresach dawnej i obecnej Polski, śnią się po dziś dzień tym, którym udało się przeżyć bestialskie zbrodnie ukraińskich nacjonalistów. Do dziś żyje wielu Polaków, którym słowa: Bandera, banderowcy, OUN, UPA mrożą krew w żyłach.

Prawdziwa wersja historii
Według różnych źródeł, z rąk bojowników UPA (Ukraińska Powstańcza Armia - zbrojne ramię OUN - Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów) zginęło od 100 do 200 tysięcy Polaków, głównie kobiet, dzieci i starców. Po wielu latach, które minęły od tej zbrodni, na Ukrainie odradza się kult i mit Stefana Bandery oraz rycerskiej UPA, walczącej równocześnie przeciwko trzem okupantom - Niemcom, Sowietom i Polakom. Stawia się im pomniki, nadaje nazwy ulicom, placom, szkołom. Sławiąca ukraiński nacjonalizm propaganda ani słowem nie wspomina o bestialstwie oprawców, o ich licznych ofiarach, którymi oprócz Polaków byli również Żydzi oraz ci Ukraińcy, którzy pomagali Polakom lub nie chcieli przyłożyć ręki do zbrodni. Czy można dziwić się zatem, że przeciwko apologii ludobójców występują nie tylko rodziny ofiar, nie tylko ci
co przeżyli, lecz również ci, którzy znają prawdziwą wersję historii?

Nie interesowała go autonomia
Stepan Bandera urodził się w 1901 roku w Uhrynowie Starym (obecnie Ukraina), w rodzinie greckokatolickiego księdza. Studiował leśnictwo na Politechnice Lwowskiej prowadząc jednocześnie bardzo aktywną działalność podziemną przeciwko państwu polskiemu. Jeszcze w trakcie studiów wstąpił do nielegalnej Ukraińskiej Organizacji Wojskowej, był również członkiem Związku Ukraińskiej Młodzieży. Za swoją działalność był wielokrotnie aresztowany przez władze II RP. Szybko robi karierę w UOW, a następnie już po zjednoczeniu się tych organizacji, w OUN. Bandera jest z usposobienia i z przekonań radykałem i postanawia walczyć z okupantem, czyli z Polską, za pomocą terroru. Był przeciwnikiem kompromisu z władzami polskimi, nie interesowała go autonomia, lecz absolutna niepodległość od państwa polskiego. Za sprawą Bandery giną więc ludzie, którzy szukali porozumienia polsko-ukraińskiego i to zarówno Polacy, m.in. Tadeusz Hołówko, czy Ukraińcy np. Iwan Babij. Kolejna ofiara terrorystów z OUN to minister spraw wewnętrznych Bronisław Pieracki. Bandera jako osoba, która przygotowywała zamach trafia przed sąd, który uznaje go winnym i skazuje na karę śmierci, jednak na mocy amenstii zostaje ona zamieniona na dożywotnie więzienie. Podczas procesu Bandera konsekwentnie odmawiał zeznań w języku polskim, żądał umożliwienia mu zeznawania po ukraińsku, na co sąd nie wyraził zgody. Taka postawa Bandery sprawia, że staje się on idolem ukraińskiej młodzieży.

Niedoszły „ukraiński fuehrer”
W przededniu II wojny światowej Bandera opuszcza więzienie i udaje sie do Lwowa, gdzie pomaga w rozbudowie podziemnych struktur OUN, a później do Wiednia. Dochodzi do rozłamu OUN, przywódcą jednej z frakcji zostaje Stefan Bandera. W jej ramach tworzy Służbę Bezpieczeństwa (Służba Bezpeky), która od tej pory zajmować się będzie rozpracowywaniem i zwalczaniem melnykowskiej frakcji OUN, wykrywaniem sowieckiej agentury, zbieraniem informacji o ewentualnych niemieckich represjach wymierzonych w OUN, przeciwdziałaniem im, rozpracowywaniem polskiego podziemia i kontrolą wewnętrzną w OUN. Od 1943 roku Służba Bezpeky bierze także aktywny udział w masowych zbrodniach na ludności polskiej. Bandera nawiązuje współpracę z hitlerowskim okupantem, w wyniku czego w ramach SS powstają ukraińskie formacje: SS - Nachtigall, SS - Roland. Bandera był przekonany, że dzięki kolaboracji z III Rzeszą uda mu się utworzyć niepodległą Ukrainę ze stolicą we Lwowie, toteż nic dziwnego, że wojska hitlerowskie, wkraczające do Lwowa, ludność ukraińska witała z wielkiem entuzjazmem. Jednak Hitler nie miał najmniejszego zamiaru wspomagać  Ukraińców w ich dążeniach i szybko pozbawił ich złudzeń. Bandera, niedoszły „ukraiński fuehrer”, trafił do obozu koncentracyjnego w Sachsenhasen, w którym przebywał również pierwszy dowódca Armii Krajowej - Stefan Grot-Rowecki. Oprócz Bandery zostało aresztowane całe kierownictwo OUN, a ukraińskie bataliony SS rozwiązane. Pomimo tego, marzenia ukraińskich nacjonalistów o „samostijnej derżawie” nie ustawały. Próba ich materializacji będzie jednym z najkrwawszych wydarzeń w historii polskich kresów.

Janusz Młynarski

Polacy Online - Portal Polaków w UK >>

CZĘŚĆ DRUGA: UPA mordowała bez litości >>