„Kiedy nareszcie uprzytomnimy sobie, że nawet pomiędzy najbliższymi sobie osobami istnieją nieskończenie wielkie przestrzenie i jeżeli będą one w stanie pokochać te przestrzenie, które je dzielą, może się wyłonić cudowny sposób wspólnego życia (ramię w ramię ), które daje możność widzenia siebie w pełni na tle nieba." Rainer Maria Rilke

Uzależnienie jest problemem, który oprócz osoby uzależnionej dotyka całą rodzinę. Wychodzenie z uzależnienia jest więc trudnym egzaminem dla całej rodziny, której wynik może być tylko jeden. Albo wygramy i będziemy nadal razem silniejsi o nowe doświadczenia, albo każde z nas pójdzie swoją drogą.

Pokonać tabu

W leczeniu uzależnienia ważna jest nie tylko postawa osoby uzależnionej, ale również rodziny. Często nie zdajmy sobie sprawy jak bardzo ten problem dotyka wszystkich członków rodziny, wpływa na ich życie, postawy i emocje oraz uczucia. Nieraz nie zdajemy sobie sprawy ile wysiłku wymaga od partnera osoby uzależnionej i jego rodziny podjęcie terapii. Po pierwsze cała rodzina musi pokonać pewnego rodzaju tabu, że uzależnienie to tylko problem danej jednostki, a leczenie u psychiatry to wstyd. Pamiętajmy, że osoby, które są współuzależnione mogą odczuwać dyskomfort, i nie chcą  mówić o swoich problemach i uczuciach w obecności innych ludzi. Jednak rodzina nadal jest najważniejszym ogniwem, które może być podstawą leczenia zakończonego sukcesem. Czasami jednak zdarza się, że osoba uzależniona nie znajdzie i nie będzie mogła liczyć już więcej na wsparcie rodziny i tu powstaje pytanie, dlaczego?

Dlaczego uzależnieni zostają sami?

Zdarza się, że osoba wychodząca z uzależnienia pomimo podjętego trudu i wysiłku, który włożyła w terapię i ratowanie rodziny zostaje sama. Często wtedy osądza się bliskich takiej osoby, nie zdając sobie sprawy, jaką krzywdę im się robi. Niektórzy członkowie rodziny czują, że poświęcili zbyt wiele i już nie są w stanie nic więcej dać od siebie. Wszystko się wypala i zostaje tylko i wyłącznie żal i wspólne pretensje, z którymi już obie strony nie są w stanie sobie poradzić. I wtedy jedynym, właściwym i uczciwym wobec wszystkich wyjściem jest rozstanie.

Etapy leczenia uzależnienia

Istotne jest, aby osoba podejmująca leczenie była przekonana co do celu, jaki chce osiągnąć i konsekwentnie do niego dążyła. W zależności, od substancji od jakich dana osoba jest uzależniona istnieją różne terapie, jednak można wyodrębnić kilka podstawowych grup leczenia i etapów wychodzenia z nałogu. Po pierwsze pacjent musi poddać się terapii stacjonarnej lub ambulatoryjnej w czasie, której jego organizm jest odtruwany, a substancje, które dotychczas były podstawą jego uzależnienia są zastępowane przez odpowiednio skomponowane i dobrane środki medyczne. Kolejnym istotnym elementem terapii jest podjęcie leczenia u psychiatry polegające na spotkaniach indywidualnych oraz pracy nad sobą podczas spotkań grupowych. Do tego wszystkiego należy dodać najważniejszy element terapii – całkowite zerwanie z dotychczasowym środowiskiem. Wszystkie powyższe elementy muszą być skomponowane ze sobą w sposób właściwy, a przede wszystkim uwzględniający indywidualne potrzeby danej jednostki.

Gdzie rodzina uzależnionego znajdzie pomoc?

Wiele ośrodków oferuje terapię dla rodzin, w których występuje problem uzależnienia. Można skorzystać z ofert klubów AA, które prowadzą terapię dla rodzin. Ośrodki Pomocy Społecznej również zajmują się działaniem na rzecz rodzin z problemem uzależnienia. Najważniejsze jednak jest to, aby nie bać się mówić, że my także potrzebujemy pomocy. Tak, więc ważne jest, abyśmy potrafili się wspierać i pomagać sobie nawzajem. Ponieważ rodzina jest jak bardzo skomplikowany mechanizm, w której jeden nie działający tryb może zniszczyć pracę całej maszyny.

Adriana Paszkiewicz
pedagog, wychowawca